Winteriscoming.

Kış geliyor.Ciğerlerimi yavaşlatan,yüzümü kızartan,saçlarımı dağıtan rüzgara bakarak söylüyorum bunu.İlk kez yere çıplak ayakla basmak istemiyorum.Çünkü şu ara ne zaman yere bassam ayaklarımın altı yanıyor...

Bundan 3 ay önce her gün gördüğüm arkadaşım,şimdilerde geride sadece rüzgarın dağıttığı yıkık dökük bir yuva bıraktı ardında.Kış geliyor diyorum işte.Yoksa neden her ağaç ağlasın usul usul(?) Meşe aylardan beri ilk kez ağladı bugün.Onun hikayesini kısaca bilmek istersiniz diye umuyorum.Öyleyse buyrun ; ejderhaların bulunduğu,insanoğlu parmakla sayıldığı zamanlardı.Bütün canlılar günlerce,aylarca hatta yıllarca bahara uyandılar.Toprak her zaman verimli,güneş her zaman en tepede derileri kavuruyordu.Ve sonra bir gün kara bulutlar rüzgarı doğurdu.Rüzgar günden güne büyüdü.O kadar büyüyordu ki tüm canlılar ondan korkuyor,varlığını hissettirdiği herkese soğuğu müjdeliyordu.Hiç kimse daha önce yaşamadığı bu hisse ''soğuk'' dediler.Sonra rüzgar ''kış''ı doğurdu.Karanlık,sert,ürkütücü.

Rüzgar bir gün öyle bir kuvvetli esti ki ağaçlar sağa sola savruldu.Herkes bir yana koşuşturdu.Herkes sığınacak bir yer arıyordu.Kaçamayanlar da vardı elbet.Meşe de onların arasındaydı.Meşe o yıllarda her gün yeni bir evlat dünyaya getiriyordu.Yemyeşil,ıslak...

Bereketli yağmur onun köklerini ısladıkça yavruları can buluyordu.Ta ki rüzgar gelip yavrularını alana dek.Rüzgar çok uzun bir süre esti.Bereketli yağmur hırçınlaşmıştı.Sonunda Meşe'nin tüm yavruları soldu,sarardı.Öylesine bitkin düştüler ki Rüzgar son bir kez estiğinde hepsi tek tek terk ediyordu Meşeyi.Sadece Meşe miydi yalnız kalan? Hayır,tüm arkadaşları.

Peki ya ben? Ya ben ne olurum rüzgar esip,kışı getirdiğinde.Önce bir gölge gibi ince ince işler içime.Tatlı tatlı,dost gibi.Sonra bağrımı buz keser.Ellerim saklanacak bir yer arar.Burnum kızarır.Kış,hoyrat yağmurları ve karı doğurduğunda ben artık çoktan unuturum yazı.Son yaz diyorlar bu zamana.Hala içinde yaz geçen bir şeyler arıyorlar,umutla.Kasımda aşk başkadır diye avunuyorlar etrafta.Halbuki sıcak bağlıyor onları,sarıldıkça unutuyorlar rüzgarı,soğuğu...

Diyorum işte işte bu Son Yaz değil.

Camların buğusuna bakarak söylüyorum ; kış geliyor...