Cennetteki Gözyaşı

Söyler misin, neye benzer kokun? Mesela ellerin, tenim için mi yaratılmıştır? Söyler misin nereleri gezersin? Her sabah yataktan kalkınca gözlerin Tanrı'nın hangi çocuğundandır? Hatta lütfen bana nefes alırken ne düşündüğünü söyle. Sen ve ben. Gök ve bulut olmalıydık.

Yatağıma girmelisin mesela. Deniz gibi kokmalı yastığın. Söyler misin, benden başka birini nasıl seversin? Ağlamalıyım mesela. Gözlerim, gün batımı kadar kızıllaşana dek. Sonra usul usul sokulmalısın yanıma. Bu kez orman gibi kokmalısın. Ellerin... Ah, ellerin! Dokunmalılar ruhuma.

Söyler misin, birinin kalbini paramparça ettiğinde sızlar mı yüreğin? Ben... Ben senin gölgen olmalıydım. Ya da Tanrın... Lütfen, söyler misin rüzgar tenine değdiğinde hafifte olsa irkilir misin benim gibi? Ya da korkar mısın karanlıktan?

Sigaranı yakmalıydım. Dumanı ağır ama arzulu dolmalıydı göğsümüze. Sonra birlikte uyanmalıyız. Şerefe! Ölüme!

Yanımda sen yerine kokun olmalı. Kokun ben olmalıyım. Söyler misin nasıl gülersin? Gülerken ruhuma koşabilir misin? Ağlamak. Cennetin en derin yerinde cehennem için ağlamak seni sevmek.