Körfez'in Evlatlıkları

Denizler kavuşmamıza engel değil sevgilim.
Gökyüzü, yollar yapıyor çevremizde.
Uzaklık...
Kafada bitiyor.
Sen. Aslında hep yanımdasın.
Sesin, ışıldıyor ışıksız bir gecede. 
Bir mum ışığı aniden yanıyor.
Kalbim...
Yanıyor.

Bu akşam deniz biraz durgundu.
Düşünüyordu belki de sessiz sessiz.
Belki de, belki de dalmıştı uzaklara,
Kaf dağına doğru...

Yaşıyor olmamız kavuşmamız için gerekli değil sevgilim.
Ağaçlar gülümsüyor evinin en sıcak köşesinde.
Ve sen de bu akşamki deniz gibi izliyorsun
Sessiz sessiz...

[Elizabeth Taylor/1954]