Birim

Yaşarken habersiz olanlardan, bir gün en güzel uykunuzdan yavaş yavaş uyanırken bir kuşun en tatlı kanadından usulca yere düşen tüy parçası gibi bir anda süzülüveriyor aklınıza. Nasıl ki rahatlatıyor saatlerce köpüre köpüre kıyıya vuran dalgalar ve yine nasıl ki huzur veriyor alev alev yanan odunlar, nasıl ki içinizi okşuyor en uzaklardan gelen seher yeli sen de tıpkı doğanın bu üçlemesi gibi benimsin. Şayet sana bakınca doluyorsa ruh tanem, şayet şehrin gürültüsünden sonra sende buluyorsam kuytu bir köşe, olmuşsan en özenli cümlelerimin öznesi; sen de. benim. birimsin.
Bazen olur ya arada esiveriyosun içime ince ince. Sonra birden alev alıyor bedenin, yakıyorsun her düşüncemde. Söndürmek kolay iş değil belki ama sensen konum sanma ki aşılmayacak.
Nasıl ki yeni doğan bir yavru arıyorsa beslenecek bir meme zifiri karanlıkta bile, en susuz gecemde aniden suyum oluyorsun. Seni arıyorum...